Hufiec ZHP Białystok im. hm. Stanisława Moniuszki

Chorągiew Białostocka
Bazy Hufca: Borki | Stańczyki
Związek Harcerstwa Polskiego Kontakt Login

Harcerskie specjalności

24.042012



 ,,Warto spotykać w życiu ludzi z pasją. Pasją, która nie tylko inspiruje, ale również pomaga żyć, czyniąc to nasze życie o wiele ciekawszym doświadczeniem".
Zbigniew Kiełb

CZY WARTO PRACOWAĆ W SPECJALNOŚCIACH ?


Jedną z zasad harcerskiego wychowania jest praca nad sobą polegająca  na kształtowaniu i doskonaleniu własnej osobowości. Jest to również okazja aby zastanowić się nad tym co chcemy robić, w jakim kierunku się rozwijać, zdobywać nowe doświadczenia oraz spełniać swoje marzenia. Harcerstwo w naszym życiu jest elementem, który pozwala na spędzanie wolnego czasu poprzez rozwijanie swoich zainteresowań. Jest to doskonała alternatywa na odkrywanie siebie i poznawanie poprzez uczestnictwo we wszelkiego rodzaju proponowanych formach aktywności.
 Specjalności rozumiane są w ZHP jako realizacja założeń programowych skoncentrowanych w określonej ściśle dziedzinie. Dają one  szanse i pomysły na rozwój.  Ideą jednostek, które pracują w specjalnościach jest przede wszystkim praca nad sobą, doskonalenie umiejętności, współpraca z innymi, chęć podnoszenia swoich kwalifikacji i zdobywanie nowych doświadczeń. Drużyna, zastęp, czy klub z mianem „specjalnościowa/y” stanowi wyróżnienie wśród innych jednostek harcerskich,  jest to także element do dumy. Działanie w takiej drużynie umożliwia zdobywanie sprawności, które są związane z dziedziną specjalistyczną oraz ma pomóc w dążeniu do mistrzostwa i osiągnięcia zamierzonych celów. Zdobywanie uprawnień państwowych czy specjalistycznych należy również do zadań, które charakteryzuje praca w specjalnościach.  Wraz z różnicą pionów metodycznych różni się praca w określonych specjalnościach. Inny program będą miały gromady zuchowe, inny harcerze a zupełnie różniący się wędrownicy w zależności od wieku. Wyróżniane są cztery etapy jakie powinna przejść jednostka,  która ma na celu  posiadanie miana „specjalnościowa”. Praca z młodszymi, w tym wypadku z zuchami, ma na celu zaciekawić i zainteresować wprowadzając w program związek ze specjalnością, jaka w przyszłości miałaby być realizowana. Drugim etapem wtajemniczenia do specjalności jest zaciekawienie, które występuje u harcerzy. Mają oni okazję doświadczyć podstaw danej specjalności, mają możliwość nauki od starszych i doświadczonych osób.  Praca z harcerzami starszymi ma na celu zainteresowanie, które objawia się jako trzeci etap wtajemniczenia w daną specjalność. W tym przypadku osoby które są już zainteresowane daną specjalizacją świadomie i indywidualnie poszerzają swoją wiedzę, uczestniczą w  pierwszych kursach, szkoleniach oraz obozach i zajęciach specjalistycznych. Wiąże się to z dalszym doskonaleniem w wybranej dziedzinie. Uczestnicząc w różnych formach pracy wędrownicy mogą  zdobywać państwowe uprawnienia i odznaki, osiągać mistrzowskie sprawności. Specjalizacja wędrownicza związana jest również z wyczynem i polem służby w tej grupie metodycznej.
Praca drużyny w specjalności może być doskonałym elementem wprowadzającym ciekawe formy  i pomysły na zbiórki w rocznych planach pracy drużyny. Ma być ona świadomą decyzją podjętą przez drużynę. W naszym Związku istnieją następujące specjalności:  Artystyczna, Ekologiczna, Jeździecka , Kawaleryjska,  Służby Granicznej , Służby Porządkowej, Harcerskiej Służby Ruchu Drogowego, Lotnicza, Łącznościowa, Obronna, Poczt Harcerskich, Ratownicza, Pożarnicza, Sportowa, Turystyczna, Wodna , Żeglarska, Historyczno– Rekonstrukcyjna. Kryteria do pracy w specjalnościach określane są poprzez inspektoraty bądź Wydział Specjalności GK ZHP. Ważnym etapem jest popularyzacja, czyli inaczej promocja wybranej specjalności.
DRUŻYNY SPECJALNOŚCIOWE:
    Drużyna specjalnościowa jest podstawową jednostką w ZHP. Działa w konkretnym hufcu, skupia w sobie harcerzy, posiada zastępy, własne tradycje i obrzędowości. Na jej czele stoi drużynowy. Działa jako normalna drużyna, która organizuje wyjazdy, uczestniczy w życiu hufca czy chorągwi. W swoim planie pracy drużyna taka powinna realizować program, który ma w sobie elementy specjalizacji (sprawności, kursy, szkolenia), powinna umożliwiać harcerzom kolejne etapy wtajemniczenia oraz współpracować z innymi jednostkami związanymi z realizowaną specjalnością.
KLUBY SPECJALNOŚCIOWE:
Oprócz drużyn harcerskich, które posiadają specjalność istnieją także kluby specjalnościowe, które skupiają harcerzy pochodzących z różnych jednostek.  Osoby skupione w takim klubie mają okazję wspólnie realizować specjalistyczny program. Mogą działać  przy szczepie, hufcu, chorągwi, czy GK. Według wytycznych klub taki powinien liczyć co najmniej 6 członków zrzeszonych w ZHP, a na czele mieć swojego przewodniczącego, który powinien być doświadczony instruktor z odpowiednim wykwalifikowaniem w danej specjalności. Jeżeli nie ma takiego instruktora, to przy działalności takiego klubu powinien być specjalista danej specjalności nazywany szefem wyszkolenia specjalnościowego. Taki klub może również prowadzić szkolenia dla niezrzeszonych osób.
W każdej jednostce specjalnościowej powinna być możliwość szkoleń, zdobywania uprawnień, czy uczestnictwa w specjalistycznych kursach czy zajęciach. Aby  być jednostką specjalistyczną należy spełniać minimum z kryteriów określonych w wymaganiach, oraz stworzyć taki program aby umożliwić członkom jednostek rozwój w danej specjalności.

OD CZEGO ZACZĄĆ:
Zasady pracy specjalności w jednostkach harcerskich określone zostały w Uchwale Głównej Kwatery ZHP nr 57/2011 z dnia 12 maja 2011 r. Weszła ona  w życie z dniem 01 września 2011 r.
 Jest kilka kroków, które należy uczynić aby móc otrzymać miano specjalności. Wszystko zależy tak naprawdę od chęci. Decyzję o tym jaka będzie to specjalność powinna podjąć cała drużyna/zastęp/klub, ponieważ każdy członek będzie brał udział w programie specjalnościowym. Jednostka ubiegająca się o takie miano przynajmniej przez okres roku musi działać  zgodnie z Instrukcją ZHP, następnie uzyskać pozytywną opinię od komendanta hufca. Kolejnym etapem jest wybranie specjalności, a następnie próba stworzenia programu, który odpowiada wymogom wybranej specjalności z uwzględnieniem zbiórek tematycznych, zdobywaniem uprawnień, udziału w kursach i szkoleniach oraz współpracy z innymi środowiskami i innymi organizacjami związanymi w wybraną specjalnością. Po zrealizowaniu takiego programu należy zrobić podsumowanie działalności, sporządzić sprawozdanie z działalności takiej jednostki, oraz złożyć wniosek do komendanta hufca o nadanie specjalności. Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku, komendant umieszcza w rozkazie nadanie specjalności ubiegającej się drużynie czy klubowi. Odznaką specjalności są plakietki do których noszenia maja prawo członkowie takich drużyn.
Uzyskanie takiego tytułu to początek. Od tego czasu należy w dalszym ciągu kontynuować i ulepszać  program pracy, co roku sporządzać sprawozdanie z działalności oraz określić na jaki okres drużyna ma posiadać taką specjalność, czy zmienić ją na inną.
Analizując jednostki harcerskie zrzeszone w naszym Hufcu można zauważyć, że istnieje kilka środowisk, w których praca opiera się na realizacji wytycznych, wymaganych  w poszczególnych specjalnościach, nie są jednak przeprowadzane procedury związane ze zdobyciem miana drużyny specjalnościowej. Na ok. 100 drużyn, które liczy nasz hufiec można zauważyć działające w nim drużyny wodne, obronne, HSG, artystyczne, turystyczne, pożarnicze, lotnicze oraz  dwa specjalnościowe kluby (ratowniczy i rakietowy). Wśród nich, jedynie cztery drużyny harcerskie, oraz jeden klub pracują stricte w specjalności, czyli realizują program, współpracują z inspektoratami, oraz składają raporty ze swojej działalności .
Praca w specjalnościach ma za zadanie spełniać marzenia i realizować plany poszczególnych członków drużyny harcerskiej. Wiele z osób pracujących w jednostkach specjalnościowych wiąże to ze swoją przyszłością, wykorzystując wiedzę, kursy i szkolenia odbyte poprzez taką działalność. W przyszłości zostają oni  przykładowo strażnikami granicznymi, pracują w pogotowiach  jako ratownicy, czy w wojsku.  Stanowi to dalsze doskonalenie siebie i wdrażanie zdobytych wcześniej umiejętności i uprawnień w życiu prywatnym.
 Na pytanie czy warto ? odpowiedzi mogą nam udzielić jedynie osoby, które same pracują w specjalnościach. Patrząc na szerokie możliwości jakie niesie praca w takiej drużynie, czy klubie uważam, że warto spróbować. Wiąże się to ze znalezieniem zarówno czasu, członków do danej jednostki jak i ustaleniem ciekawego programu możliwego do zrealizowania, który będzie odpowiedzią na nasze zainteresowania. Po rozmowie z drużynowymi pracującymi w specjalnościach uważam, że może być to doskonałym pomysłem i ciekawym sposobem na czynną działalność harcerzy, i urozmaicenie programu pracy, który  mobilizuje do aktywnej działalności poszczególnych jej członków oraz do doskonalenia swoich umiejętności i poszerzania konkretnej wiedzy w praktyce.

                                                                                                                        pwd. Monika Bartoszuk

Facebook

Warto zajrzeć

1% Podatku - 100% Możliwości

Ehufiec

Kalendarz

Baza harcerska w Borkach

Baza harcerska w Stańczykach

Program Pracy Hufca